Simülasyon Hipotezi

Simülasyonların içinde simülasyonlar · yığının durduğu yer

Simüle edilmiş bir bilgisayarın yaptığı her şey, dünyasını çalıştıran makine tarafından hesaplanır. Bu yüzden iç içe bir simülasyon, üst dünyasının hesaplamasının en fazla bir payını kullanabilir ve asla dünyasının maddesinin Lloyd sınırında hesaplayabileceğinden fazlasını kullanamaz. Her katmanın hesaplaması, onu çalıştıran dünyadan daha azdır.

Üst dünya atom atom çözülmüşse, iç içe geçme temel gerçekliğin toplamına hiçbir şey eklemez. İçinde yapılan bir bilgisayar sıradan maddedir ve bu zaten sayılır. Üst dünya daha kabaysa, içindeki hiçbir şey hesaplama yapamaz. O zaman işletici, iç simülasyonu kendi hesaplamasıyla ayrıca çalıştırmak zorundadır. Diğer kadranlar Kum havuzu temel durumunda kalır.

Her dünyanın kullandığı pay

%100’de bir dünya, bir alttakini çalıştırmaktan başka bir şey yapmaz. Kendi uygarlığımız maddesinin çok küçük bir kısmını hesaplama için kullanır.

Yığın

  1. Temel gerçeklikBizimkine benzer fizik: gözlemlenebilir evrendeki her kilogramın 1% kadarı Lloyd sınırında, 8.1 × 10101 FLOPS.
  2. Katman 11.3 × 1068 FLOPS gerektirir; temel gerçeklik 8.1 × 10101 FLOPS izin veriyor. Çalışır.
  3. Katman 26.0 × 1041 FLOPS gerektirir; üst dünyası 1.3 × 1066 FLOPS (üst dünyanın hesaplamasından payı) izin veriyor. Çalışır.
  4. Katman 31021 FLOPS gerektirir; temel gerçeklik 8.1 × 10101 FLOPS izin veriyor. Çalışır. Üst dünyası atomlardan daha kaba ve bir bilgisayar içeremez, bu yüzden temel gerçeklik bu katmanı doğrudan çalıştırır.

Temel gerçeklik neyi çalıştırıyor

Yığın 3 katman katman derinliğinde çalışıyor. Temel gerçekliğin sağlaması gereken: 1.3 × 1068 FLOPS, ayrı ayrı hesaplanan 2 katman için.

atom ayrıntıda ya da daha incede çözülen bir katman çalışan bilgisayarlar içerebilir. Bu sayılar, yaşayan herkesin işlevsel bir zihin olarak hesaplandığı ve zamanın 1900’den aktığı Kum havuzu motorundan gelir. Pay kaba bir tahmindir. Tavanlar ders kitabı fiziğidir.