Yönteme göre simülasyonlar · 941 simülasyon

Elektronlar için kuantum denklemlerini doğrudan çözmek; temel sabitlerin ötesinde deneye uydurulmuş hiçbir parametre olmadan (yoğunluk fonksiyoneli kuramı, eşleşik küme).

Uzay-zamanı dört boyutlu bir ızgara olarak ayrıklaştırıp kuantum alanlarını düğümlerine yerleştirmek.

Her atom için Newton’un hareket denklemlerini yaklaşık bir femtosaniyelik adımlarla integre etmek; atomlar arası etkileşimler için bir kuvvet alanı kullanılır.

Tekrarlı örnekleme: süreci rastgele seçimlerle birçok kez çalıştırmak ve ilgilenilen niceliği istatistiklerden tahmin etmek.

Birçok ayrık cismi ve aralarındaki kuvvetleri izlemek: yıldızlar, karanlık madde kümeleri, kum taneleri, plazma yükleri.

Maddeyi sürekli bir akışkan ya da katı olarak ele almak, kısmi diferansiyel denklemlerle ifade etmek ve bir ağ üzerinde çözmek (sonlu elemanlar, sonlu hacimler, spektral).

Zamana bağlı az sayıda nicelik; eşleşik denklemler olarak yazılır ve ileriye doğru integre edilir (bölmeli modeller, devreler, yörüngeler).

Bilinen oranlarla rastgele gerçekleşen olaylar, her seferinde bir tepkime ya da bir doğum (Gillespie, Markov zincirleri, rastgele yürüyüşler).

Her bireyin kendi kuralları ve durumu vardır; bireyler etkileşir ve hiçbir bireyin amaçlamadığı toplu davranış ortaya çıkar.

Her biri komşularından basit bir yerel kuralla güncellenen hücre ızgarası.