شبیه‌سازی‌ها بر پایهٔ روش · 941 شبیه‌سازی

معادله‌های کوانتومی را مستقیم برای الکترون‌ها حل می‌کند، بی هیچ پارامتر برازش‌شده با آزمایش جز ثابت‌های بنیادی (نظریهٔ تابعی چگالی، خوشهٔ جفت‌شده).

فضازمان را به‌صورت شبکه‌ای چهاربعدی گسسته می‌کند و میدان‌های کوانتومی را روی گره‌هایش می‌گذارد.

معادله‌های حرکت نیوتن را برای هر اتم در گام‌هایی حدود یک فمتوثانیه انتگرال می‌گیرد، با میدان نیرو برای برهم‌کنش‌های میان‌اتمی.

نمونه‌گیری تکراری: فرایند را بارها با انتخاب‌های تصادفی اجرا کنید و کمیت موردنظر را از آمار برآورد کنید.

بسیاری جسم گسسته و نیروهای میانشان را دنبال می‌کند: ستاره‌ها، توده‌های مادهٔ تاریک، دانه‌های ماسه، بارهای پلاسما.

ماده را سیال یا جامد پیوسته می‌گیرد، آن را به‌صورت معادله‌های دیفرانسیل جزئی بیان می‌کند و روی یک مش حل می‌کند (اجزای محدود، حجم محدود، طیفی).

شمار اندکی کمیت وابسته به زمان، نوشته‌شده به‌صورت معادله‌های جفت‌شده و انتگرال‌گرفته‌شده به جلو (مدل‌های کمپارتمانی، مدارهای الکتریکی، مسیرهای مداری).

رویدادهایی که تصادفی با نرخ‌های معلوم رخ می‌دهند، هر بار یک واکنش یا یک زایش (Gillespie، زنجیره‌های مارکوف، گام‌های تصادفی).

هر فرد قاعده‌ها و حالت خودش را دارد؛ افراد با هم برهم‌کنش می‌کنند و رفتار جمعی‌ای پدید می‌آید که هیچ فردی قصدش را ندارد.

شبکه‌ای از سلول‌ها که هر کدام با یک قاعدهٔ محلی ساده از همسایه‌هایش به‌روز می‌شود.