Etkileşimli modeller · Tarayıcıda çalışan 14 küçük simülasyon
Bu sitedeki simülasyonlardan bazıları, tarayıcınız çalıştırabilsin diye küçültüldü. Hiçbiri kendiliğinden başlamaz. Her biri kendi işlemlerini sayar; böylece cihazınızın başardığını, aynı türden ciddi bir çalıştırmanın gerektirdiği hesaplamayla karşılaştırabilirsiniz.
John Conway’in 1970 tarihli hücresel otomatı. Her hücre canlı ya da ölüdür ve her adımda sekiz komşusuna bakar: tam üç komşusu olan ölü bir hücre canlanır, iki ya da üç komşusu olan canlı bir hücre yaşar, geri kalan her şey ölür. Kuralların tamamı bu. Hücre eklemek için ızgaraya tıklayın.
Bu cihaz: ölçmek için Çalıştır’a basın ölçüldü · hücresel otomatlar için ciddi bir çalıştırma: yaklaşık 1012 FLOPS yaklaşık · Kayıt ▸
Rastgele noktalar, bir çeyrek daire içeren bir kareye düşer. İçine düşenlerin oranı π/4’tür. Bu, en yalın haliyle Monte Carlo tahminidir. Hata yalnızca örnek sayısının karekökü kadar küçülür; bu yüzden doğru çıkan her ek basamak yüz kat daha fazla örnek ister.
Bu cihaz: ölçmek için Çalıştır’a basın ölçüldü · sabitlerin monte carlo tahmini için ciddi bir çalıştırma: yaklaşık 109 FLOPS yaklaşık · Kayıt ▸
Craig Reynolds’ın 1987 tarihli üç kuralı: ayrılma, hizalanma ve kümelenme. Hiçbir kuş sürünün biçimini bilmez ve lider yoktur.
Bu cihaz: ölçmek için Çalıştır’a basın ölçüldü · sürü ve balık okulu hareketi için ciddi bir çalıştırma: yaklaşık 1013 FLOPS yaklaşık · Kayıt ▸
280 etmen bir kutunun içinde rastgele hareket eder. Üçü enfekte başlar. Enfekte birine yakından geçen bir etmen hastalığı kapabilir ve belirli bir süre sonra iyileşir. Evde kalan insan sayısını değiştirebilirsiniz. Uygulamak için Sıfırla’ya basın. Bu, etmen tabanlı formülasyon. Bölmeli formülasyon, aynı dinamiği birkaç diferansiyel denklemle modeller.
Bu cihaz: ölçmek için Çalıştır’a basın ölçüldü · ajan tabanlı salgınlar için ciddi bir çalıştırma: yaklaşık 1016 FLOPS yaklaşık · Kayıt ▸
Her piksel bir tanedir. Her adımda altındaki yer boşsa bir tane düşer, mümkünse çapraz kayar. Yığınlar, yamaçlar ve çığlar bu tek kuraldan ortaya çıkar. Tane eklemek için tuval üzerine çizin.
Bu cihaz: ölçmek için Çalıştır’a basın ölçüldü · düşen kum oyunları için ciddi bir çalıştırma: yaklaşık 1012 FLOPS yaklaşık · Kayıt ▸
Zaman şeridi olarak çizilmiş tek şeritli bir çevre yolu: her satır bir andır, en yenisi altta, ve her renkli nokta bir arabadır (kırmızı duruyor, altın yavaş, yeşil sınırda). Her sürücü yer olduğunda hızlanır, öndeki araba için fren yapar ve bazen rastgele yavaşlar. Modelin tamamı bu; Kai Nagel ve Michael Schreckenberg’den (1992). Yaklaşık %15’in üzerindeki yoğunlukta, dış bir neden olmadan sıkışıklıklar ortaya çıkar ve trafiğe karşı geriye doğru kayar.
Bu cihaz: ölçmek için Çalıştır’a basın ölçüldü · trafik akışı için ciddi bir çalıştırma: yaklaşık 1013 FLOPS yaklaşık · Kayıt ▸
İki yüz karınca altın rengi yuvadan çıkıp dolaşır. Her biri hareket ederken feromon bırakır ve önündeki en güçlü feromona doğru yönelir. Bir tür yuvaya, öteki yiyeceğe götürür. Hiçbir karınca bir şeyin nerede olduğunu bilmez, yine de bir dakika içinde koloni, yuva ile pembe yiyecek arasında izler döşer. Jean-Louis Deneubourg bunu 1990’daki karınca deneylerinde inceledi ve Marco Dorigo bunu karınca kolonisi algoritmalarına dönüştürdü. Daha fazla yiyecek bırakmak için tıklayın.
Bu cihaz: ölçmek için Çalıştır’a basın ölçüldü · karınca kolonisi yiyecek arama için ciddi bir çalıştırma: yaklaşık 1011 FLOPS yaklaşık · Kayıt ▸
Bir kapta iki kimyasal. Biri sabit bir hızda beslenir. Öteki onu yer, kendinden daha fazlasını üretir ve yavaşça bozunur. İkisi de farklı hızlarda yayılır. Turing (1952), böyle bir sistemin düzgün bir karışımı lekelere ve çizgilere dönüştürebileceğini gösterdi. Bu, John Pearson’ın (1993) haritaladığı Gray–Scott tepkimesi. Ayarları değiştirirseniz mercan, bölünen hücre, parmak izi ve solucan desenleri elde edersiniz. Dürtmek için tıklayın.
Bu cihaz: ölçmek için Çalıştır’a basın ölçüldü · örüntü oluşumu için ciddi bir çalıştırma: yaklaşık 1012 FLOPS yaklaşık · Kayıt ▸
Bir masaya kum tanelerini birer birer bırakın. Dört tane tutan her kare devrilir ve her komşusuna bir tane verir; onlar da sırayla devrilebilir. Kenardan düşen taneler gider. Per Bak, Chao Tang ve Kurt Wiesenfeld, bir sistemin kendini kritik bir duruma nasıl örgütleyebileceğini göstermek için bu modeli 1987’de kullandı. Taneler çoğunlukla bir şey yapmaz. Birkaçı bütün yığın boyunca çığları başlatır. Çığ boyutlarının tipik bir ölçeği yoktur. Başka bir yere tane bırakmak için tıklayın.
Bu cihaz: ölçmek için Çalıştır’a basın ölçüldü · kendiliğinden örgütlenen kritiklik için ciddi bir çalıştırma: yaklaşık 1011 FLOPS yaklaşık · Kayıt ▸
Camgöbeği ve pembe iki tür hane rastgele yerleştirilir. Bir hane, sekiz komşusundan yeterli sayıda kendi türündense memnundur. Değilse rastgele boş bir yere taşınır. Schelling (1971) bunu bir satranç tahtasında bozuk paralarla yaptı. Haneler azınlıkta olmaktan memnun olsalar bile, yine de keskin bir ayrışma görürsünüz. İhtiyaç duydukları benzer komşu payını değiştirebilirsiniz.
Bu cihaz: ölçmek için Çalıştır’a basın ölçüldü · yerleşim ayrışması için ciddi bir çalıştırma: yaklaşık 109 FLOPS yaklaşık · Kayıt ▸
Üç kütle ve Newton’un kütle çekimi yasası. İki cisim sonsuza dek yörüngede kalabilir. Henri Poincaré’nin 1890’larda gösterdiği gibi, üçünün genel bir tam çözümü yoktur ve çoğu başlangıç noktasından bir cisim dışarı fırlatılır. Sekiz şeklindeki yörünge, nadir kararlı, yinelenen çözümlerden biridir. Cris Moore onu 1993’te buldu ve Alain Chenciner ile Richard Montgomery 2000’de var olduğunu kanıtladı. Pisagor başlangıcında üç cisim durgundur; kütleleri 3, 4 ve 5. Carl Burrau bunu 1913’te ortaya koydu. Gösterge, sayısal yöntemin toplam enerjiyi ne kadar iyi koruduğunu gösterir. Tam bir çözüm onu kusursuz korurdu.
Bu cihaz: ölçmek için Çalıştır’a basın ölçüldü · yörünge dinamiği için ciddi bir çalıştırma: yaklaşık 1013 FLOPS yaklaşık · Kayıt ▸
Boş toprak yavaş yavaş ağaç büyütür. Yıldırım bazen bir ağacı tutuşturur ve yangın sönmeden önce yakındaki ağaçlara yayılır. Barbara Drossel ve Franz Schwabl bu modeli 1992’de inceledi. Orman hiçbir zaman durulmaz ve her boyuttaki yangınlar, tıpkı kum yığını gibi, onu seyreltmeye devam eder. Tutuşturmak için bir ağaca tıklayın.
Bu cihaz: ölçmek için Çalıştır’a basın ölçüldü · orman yangını yayılımı için ciddi bir çalıştırma: yaklaşık 1013 FLOPS yaklaşık · Kayıt ▸
Her piksel yukarı ya da aşağı bakan bir spindir. Her biri dört komşusuyla hizalanma eğilimindedir ve ısı onları hizadan çıkarır. Ernst Ising bir boyutlu çizgiyi 1925’te çözdü; Lars Onsager bu düz ızgarayı 1944’te tam olarak çözdü ve bu birimlerde yaklaşık 2,27 olan keskin bir kritik sıcaklık buldu. Bunun altında bölgeler büyük alanlarda birleşir ve ızgara mıknatıslanır. Bunun üstünde örüntü düzensiz kalır. Çalışırken sıcaklığı değiştirebilirsiniz.
Bu cihaz: ölçmek için Çalıştır’a basın ölçüldü · manyetizma ve faz geçişleri için ciddi bir çalıştırma: yaklaşık 1012 FLOPS yaklaşık · Kayıt ▸
Balıklardan (camgöbeği) ve köpekbalıklarından (pembe) oluşan bir deniz. Balıklar rastgele hareket eder ve ürer. Köpekbalıkları bitişikteki balıkları yer, daha yavaş ürer ve çok uzun süre yemeksiz kalırsa açlıktan ölür. A. K. Dewdney bu dünyaya 1984’te Wa-Tor adını verdi. Aşağıdaki çizim, her biri kendi ölçeğinde iki nüfusu gösterir. Balıklar artar, köpekbalıkları izler, balıklar çöker, köpekbalıkları açlıktan ölür ve döngü yinelenir. Alfred Lotka ve Vito Volterra aynı salınımı 1920’lerde denklemlerinden elde etti. Burada tek tek etmenlerden çıkıyor.
Bu cihaz: ölçmek için Çalıştır’a basın ölçüldü · av-avcı dinamikleri için ciddi bir çalıştırma: yaklaşık 109 FLOPS yaklaşık · Kayıt ▸