Trilemma ni Bostrom

Isipin ang isang sibilisasyong sapat nang advanced para magpatakbo ng mga detalyadong simulasyon ng sarili nitong nakaraan, na may mga taong nag-iisip at nakadarama sa loob. Ikinatwiran ng papel ni Bostrom na kung gayon, kahit isa man lang sa mga ito ang totoo. Halos walang sibilisasyong umaabot sa yugtong iyon, dahil may humahadlang muna sa kanila. O halos walang umaabot na pipiling magpatakbo ng ganitong mga simulasyon. O halos tiyak na nabubuhay tayo sa isa. Kung may pinapatakbong simulasyon ng mga ninuno man lang, napakarami nang higit ang mga simuladong isip kaysa sa mga orihinal, at malamang na isa sa marami ang isip na pipiliin nang random.

Maikli ang argumento, at maingat ito sa kahulugan ng “halos”. Hindi nito sinasabi kung alin sa tatlo ang totoo. Iyon ang ipinagkaiba nito sa mga naunang bersyon ng tanong. Nagtatanong sina Plato, Zhuangzi, Descartes at Putnam kung makaaalam ka. Probabilidad ang tinatanong ni Bostrom, at ipinapakita niyang hindi mo maaaring gawing maliit ang lahat ng tatlong posibilidad nang sabay.

Madalas na sinusubukan ng mga tao na maghanap ng ikaapat na opsyon. Totoo ang mga kuwalipikasyon: ilang isip ang laman ng simulasyon, kung nagpapatakbo ba ng sarili nilang simulasyon ang mga simuladong sibilisasyon, at ano ang itinuturing na pagkahinog. Binabago ng mga ito kung gaano kabigat ang bawat isa sa tatlo. Nakasalalay ang mismong argumento sa dalawang premisa, ang substrate independence at isang prinsipyo ng kawalang-pagkiling. Ang pagtanggi sa alinman sa dalawa ang pangunahing daan tungo sa ikaapat na posibilidad.

Ipinapaliwanag din ng papel kung bakit ganito ang itsura ng site na ito. May numero ang argumento ni Bostrom: ang mga simuladong isip sa bawat orihinal na isip. Nakadepende ang numerong iyon sa kung gaano karaming kompyut ang kailangan ng isang simulasyon. Ginagawang tahasan ito ng sandbox. Itinuturing ng window ng Trilemma ang senaryong pinili mo bilang ang sinisimulate. Kinukwenta nito kung ilang kopya ang kayang patakbuhin ng isang kompyuter na kasinlaki ng sansinukob, at hinahayaan kang itakda ang dalawa pang probabilidad. Aritmetika lang ang ikatlong bar.

Sinabi ni Bostrom na ipinamamahagi niya ang kanyang antas ng paniniwala sa lahat ng tatlo. May mga mahusay na nakaaalam na pumili na ng tig-isa sa kanila. Hindi sinasabi ng trilemma kung saan ka dapat tumayo. Ang sinasabi lang nito, kahit isa man lang sa tatlong di-kanais-nais na proposisyon ay totoo.