فایده‌گرایی

فایده‌گرایی نظریه‌ای است که کنش درست را کنشی می‌داند که در مجموع بیشترین خوبی را می‌کند. در شکل کلاسیک، یعنی بیشترین لذت بر درد.

ستون فایده. «بالا برده‌شده» را بد و «ماشین تجربه» را بالا نمره می‌دهد.

ستون فایده رنج یک سناریو را جمع می‌زند، با وزن اینکه هر موجود چقدر می‌تواند آن را تجربه کند. «بالا برده‌شده» را بد و پیش‌تنظیم زندگی پس از مرگ را بالا نمره می‌دهد، چون جهانی بی‌درد با بیشترین سعادت همان است که حساب لذت‌گرایانه توصیه می‌کند. این نسخهٔ لذت‌گرایانهٔ فایده‌گرایی است. نسخه‌های ترجیح و فهرست عینی پیش‌تنظیم زندگی پس از مرگ را تأیید نمی‌کردند.