محاسبات کوانتومی

محاسبات کوانتومی از برهم‌نهی و درهم‌تنیدگی استفاده می‌کند. ریچارد فاینمن (1982) اشاره کرد رایانه‌های معمولی نمی‌توانند به‌طور کارآمد سامانه‌های کوانتومی نوعی را شبیه‌سازی کنند، و رایانه‌های کوانتومی را به‌عنوان چاره پیشنهاد کرد.

پلهٔ کوانتومی، کاملاً درهم‌تنیده برای یک ماشین کلاسیک معمولی حساب شده، که باید 2^(ذره‌ها) دامنه ذخیره کند. این همان مانعی است که فاینمن توصیف کرد.

نکتهٔ فاینمن این بود که یک رایانهٔ کلاسیک برای توصیف N ذرهٔ درهم‌تنیده به 2^N عدد نیاز دارد. پلهٔ کوانتومی، کاملاً درهم‌تنیده همان عدد برای یک جهان کامل است. تنها تنظیمی است که جمع کل را از مقیاس بیرون می‌برد، چون خود نما هم به نما نیاز دارد.