اخلاق فضیلت

اخلاق فضیلت سنتی است، که به ارسطو برمی‌گردد، که کنش‌ها را بر اساس آنچه دربارهٔ منش یک آدم می‌گویند و اینکه به شکوفایی او کمک می‌کنند یا نه داوری می‌کند. کمتر به قاعده‌ها یا پیامدها اهمیت می‌دهد.

ستون فضیلت در «همان‌طور که هست» اوج می‌گیرد، با این دیدگاه که منش به چیزی برای فشار آوردن بر آن نیاز دارد.

ستون فضیلت در رنج «همان‌طور که هست» و آزادی واقعی اوج می‌گیرد، و در هر دو جهت افت می‌کند. جهانی بی‌سختی به آدم‌ها فرصت ساختن منش نمی‌دهد. جهانی که چیزی جز سختی ندارد هم نمی‌دهد.